Buku ini menceritakan perbualan saya dengan Su-rin selama 3 bulan yang lalu.
Su-rin membantu suspek 'Penculikan Pulau Hwano' untuk melepaskan diri.
DIKEHENDAKI
Penduduk pulau yang berang dan datang menyerang budak ini.
PERGI MATILAH!
Didalam buku ini, saya akan memberitahu kisah Su-rin yang tidak diceritakan.
Saya berharap dapat membantu anda untuk memahaminya serba sedikit.
Pendahuluan kata MASA YANG LENYAP oleh Min Kyung-hee, Psikiatri Kanak-Kanak
Awak memang perlu buat rakaman?
Kenapa?
Awak risau saya akan tunjukkan pada orang lain?
Jangan risau.
Ia hanya untuk saya.
Saya takut terlepas pandang dengan apa yang awak ceritakan.
Ingatan saya agak lemah. Sebab itulah saya nak rakam.
Biasanya saya tinggal...
...sendirian bersama mak saya.
Semasa saya tahun 4, mak kahwin lain.
Dan tak lama selepas itu, dia meninggal dunia.
Sejak dari itu, saya tinggal dengan dia.
Selepas cuti musim panas pada tahun 6...
...kami pindah kesini kerana pekerjaan dia.
Vanishing Time: A Boy Who Returned (2016)
Sarikata Oleh: Fateh_Subs Facebook: Malaysia Subbers Crew
Ini Oh Su-rin, dia pelajar baru.
Dia baru pindah ke pulau ni, jadi berkawanlah dengan dia, okey?
Ya, cikgu.
Oh Su-rin!
Saya bukan Oh! Saya Park Su-rin.
Ayah kerja malam mulai hari ni.
Telefon ayah kalau ada apa-apa.
5, 4, 3...
2, 1. Letupkan.
Banyak perkara dah berlaku.
Jadi saya nak larikan diri.
Saya nak pergi ke dunia lain Saya nak pergi ke tempat lain.
Saya pernah rasa "Pengalaman Luar Badan". Latihan buatkan awak lebih baik.
Awak ni hebatlah! Saya selalu gagal. T.T
Jika awak tutup pili air ditandas...
Dia ni peliklah.
- Apa tu "Lubang cacing"? - Lantaklah.
Itu selepas saya bertemu dengan Sung-min.
Hei!
Rumah Anak-Anak Yatim, Jayoung
Tali kasut awak terbuka.
Awak budak baru kelas 1, kan?
Oh, saya dari kelas 2. Yeo Sung-min.
- Awak tinggal disini? - Ya.
- Awak anak yatim? - Hah?
Kenapa awak tanya?
Takde apa.
Baru-baru ni, ada kemalangan berdekatan kawasan pembinaan terowong.
Letupan menyebabkan banyak perkara bahaya yang berlaku.
Seperti tanah runtuh atau batu-batu yang berterbangan.
Jadi jangan pergi dekat sana ye.
"Pengalaman Luar Badan" yang dalam blog tu. Saya dah cuba buat.
- Pergi matilah. - Jangan tipu.
Betul! Bila saya buka mata...
Saya nampak diri saya yang sedang tidur.
Kemudian awak buat apa?
Saya terbang. Sini dan sana.
Dia kata dia pergi tengok awak.
Apa? Bodoh betul.
Katanya, dia rasakan "Pengalaman Luar Badan" selepas membaca blog awak.
Mengarutlah, saya saja buat cerita.
Kenapa dengan dia?
- Dia nampak marah. - Mungkin sebab awak.
Kenapa awak ikut saya?
Keluar daripada badan. Keluar daripada badan.
Keluar daripada badan saya...
Ini peringkat pertama, kan?
Sepatutnya saya tak boleh bergerak...
...tapi saya boleh gerakkan jari.
Jadi saya angkat tangan saya.
Bila tangan saya keluar daripada badan...
...dan saya terapung!
Awak cuma bermimpilah.
Tak, bila awak bermimpi. Awak tak boleh kawal.
Tetapi bila saya fikir untuk terbang, dan saya benar-benar terbang!
Berapa lama awak ambil masa?
Seminggu?
Mengarutlah.
Saya dah cuba tapi selalu tak gagal.
Itu sebab awak tak percaya.
Awak mesti percaya, baru boleh. Itu yang paling penting.
Saya dah baca semua di blog awak.
Kenapa kita tak cuba? Jemput tetamu.
Hebat, awak buat semua ni?
Ya, hafal sebelum kita mula.
Saya dah sedia.
Hei!
Jemput tetamu tengahari ni.
Jangan takut dan lari.
Dilarang Masuk
Disini? Hantu?
- Kenapa? Awak takut? - Tak.
Kita mesti kena ikut sini?
Kalau kita masuk ikut depan, nanti kita langgar hantu.
Ada sesiapa tak?
Awak pernah jumpa mak saya?
Dia jawab tak?
Jom bertukar.
Bacalah saya punya dulu.
Saya nak tinggi 6 kaki dan ada 10 Juta sebelum berumur 30 tahun...
...supaya boleh hidup senang.
Apa ni?
Saya dah cakap, untuk buat soalan!
- Saya tak boleh buat permintaan? - Tak boleh.
- Saya nak tengok awak punya. - Tak boleh.
- Bolehlah! - Tak boleh!
- Saya pulangkan balik. - Tak.
- Sekali je. - Saya cakap tak boleh!
Tolong!
Saya dah tunjukkan saya punya. Tak adillah.
Pergilah tidur.
Nampak tembok disana?
Sini...
...adalah pintu untuk ke dimensi lain.
Kan? Hebatlah.
- Tak habis lagi? - Ha?
Sekejap.
Saya pun anak yatim jugak.
Mak saya meninggal tahun lepas.
Saya tinggal dengan ayah tiri.
Sejak bila awak tinggal dirumah anak yatim?
Saya?
Ayah tinggalkan saya semasa saya berumur 5 tahun.
Saya masih ingat apa yang dia cakap semasa didepan pintu rumah anak yatim.
Apa yang dia cakap?
"Jangan risau, awak boleh hidup walau dimana sekalipun."
Jadi walaupun kita masuk ke dimensi lain.
Selagi awak bersama saya.
Awak tak perlu risau.
Siap!
Apa ni?
Apa? Nampak sama macam awak.
Awak tak rasa, ada orang sedang tengok kita?
Ha!
Hei!
Terkejut saya!
- Awak okey? - Benda yang awak buat...
Kejap.
Tak sampailah. Ada kayu tak.
Awak okey?
Berdarah!
Saya tak apa-apa.
Dah jumpa kasut!
Semakin jauh.
Biarlah. Nanti saya buat yang baru.
Awak pakai ni.
Takpe, saya okey.
Busuknya!
Awak memang tinggilah.
Saya dengar, orang yang kaki besar akan jadi tinggi.
Yeke?
6 kaki?
Jadi saya akan tinggi ni?
Awak, sukakan saya?
Selamanya?
Ya.
Kalau awak curang, saya bunuh awak.
Janji!
Ya...
Tajuk. Bulan Putih.
Saya berjalan sambil mata tertutup.
Kegelapan yang menakutkan saya tetapi saya tak boleh buka mata.
Kemudian saya dah tak takut lagi.
Bila saya buka mata...
Dan nampak awak sedang pegang tangan saya.
Kita melihat bulan putih bersama.
Tak guna. Saya tembak dia.
Jangan tembak kat oranglah!
Saya tak tembak pun. Dia yang lalu didepan.
Awak tak apa-apa?
- Awak buat apa disini? - Ha?
Kami nak pergi tengok letupan.
- Bodoh, jangan beritahulah! - Bangang!
Letupan?
Ya, dekat kawasan pembinaan terowong.
Saya nak ikut.
Tak boleh!
- Perempuan tak boleh. - Tak boleh.
Ayah dia bekerja disana kan?
Dia bukan ayah saya.
Jadi siapa dia?
- Boleh tak saya nak ikut? - Perempuan tak boleh!
Tak boleh!
Bawa je lah. Lagipun dia dah tahu.
Bahaya Kawasan Letupan
Saya terlupa, saya ada kelas bahasa Cina.
Ayam betul. Awak takut ke?
Lantaklah, kami pergi dulu.
Nanti ceritakan pada saya.
Okey.
Hei!
Apa ni?
Ambil gambar.
Jaga-jaga.
Wow.
Bila nak meletup? Korang tak lapar ke?
Awak buat apa?
Nampak macam dalam sangat.
Kalau awak tak masuk...
...awak memang pengecut.
Batu-Kertas-Gunting!
- Yey! - Celaka.
Saya tak bolehlah.
- Cepatlah, bodoh! - Saya tak beranilah.
Apa ni?
Peliklah.
Cepatlah bergerak.
Jauh lagi ke?
Sekali awak mula, awak mesti teruskan.
Saya nak terberaklah.
Jangan kentut.
Celaka!
Janganlah langgar punggung saya. Awak gatal eh?
Kenapa berhenti?
Saya rasa ada sesuatu dibawah.
Hebat gila.
Hei, tengoklah.
Awak nampak tak? Apa tu?
Nampak macam telur...
Mungkin tahi bintang dari angkasa.
Saya ada terbaca, mereka jumpa tahi bintang yang bersinar di Austria.
Awak memang hidup didunia lain eh?
Benda apa ni? Saya peliklah.
Nak saya pergi ambil?
Wow!
Jangan pusing sampai saya cakap.
Awak nak sorok apa?
Hei, kenapa jadi gelap?
Apa ni?
- Saya nak keluar! - Tunggulah Jae-Wook!
Boleh saya pusing tak?
- Telur! - Nah!
Jom!
Jangan-jangan...
...telur goblin?
Goblin si pemakan masa.
Awak pun sama macam dia?
Macam mana nak makan masa?
Sebab tulah ia dipanggil goblin, bodoh!
Sebelum atuk saya mati, dia beritahu saya...
Semasa bulan mengambang, akan ada gua dihutan ni.
Bulan mengambang!
Gua.
Atuk awak masuk hospital gila, kan?
Pala hotak kau! Itu hospital pemulihanlah!
Hei, ceritalah lagi.
Dia kata, kalau awak masuk gua tu.
Goblin akan curi masa awak.
Menjadikan budak-budak membesar, dan seterusnya menjadi tua.
Tapi kita tak berubah pun.
- Boleh diam tak? - Betullahkan!
Jangan ganggu lagi.
Kenapa?
Pin rambut saya hilang.
- Awak ni dah takutkan saya. - Dimana?
Mungkin awak jatuhkan semasa didalam?
Jom pergi.
Awak berdua bercinta eh?
Dia marah selepas saya tertembak dia.
Bukan macam tulah, bodoh!
Saya dah tahu bila dia minta kita bawa dia sekali.
Betul kan.
- Lantaklah. - Bukan begitu.
Awak berdua memang sepadan.
Sung-min! Awak dimana?
Mak...
Hentikan pembinaan!
Apa semua ni?
- Hello. - En. Park disini.
Hello. Boleh saya bantu?
Dia yang bertugas. Tolong jelaskan pada dia.
Hentikan pembinaan sekarang juga.
Kenapa?
Anak-anak kami datang kesini...
...untuk tengok letupan!
Awak tahukan kami dah pagarkan kawasan ni.
Dan dijaga sepenuhnya, budak-budak takkan dapat masuk.
Lebih baik awak cari mereka ditempat lain.
Tak.
Rumah saya bergegar beberapa jam tadi.
Orang kata, letupan akan menyebabkan gempa bumi.
Awak nak teruskan? Budak-budak mungkin ada berdekatan!
- Itu... - Hei.
Anak awak nama Oh Su-rin, kan?
Ya.
Dia pun ikut mereka.
Apa?
Kenapa mereka masuk ke hutan?
Tengahari semalam di Pulau Hwano,
3 kanak-kanak lelaki dan seorang perempuan memasuki ke kawasan hutan...
...untuk melihat letupan dikawasan pembinaan terowong.
Dan dilaporkan masih hilang.
Polis memulakan kerja pencarian...
...terdapat gempa buatan dari magnitud 3.6 sekitar jam 4 petang.
Masa kanak-kanak itu dilaporkan berada dihutan.
Mereka mungkin masih terperangkap disekitar kawasan pembinaan.
Tolong beri laluan.
Bila awak berpindah kesini?
Sebulan setengah yang lalu.
Ya, lebih kuranglah.
Adakah Su-rin rapat dengan mereka yang hilang?
Saya rasa mungkin. Sebab itulah mereka pergi bersama.
Ya, saya pun.
Berapa tinggi Su-rin?
Dia...
Tinggi dada saya.
Dia pakai baju apa?
Saya tak tahu.
Seluar pendek atau skirt, awak tak tahu?
Okey, baiklah.
Detektif, 2 tahun lepas saya berkahwin dengan mak Su-rin.
Kemudian kami kemalangan kereta pada tahun lepas.
Hanya saya yang selamat. Sejak dari tu dia...
Apapun, memang betul kami tak begitu rapat.
Boleh saya merokok?
- Sila. - Terima kasih.
Mungkin dia memang melarikan diri.
Tae-sik!
Kenapa?
Nampak macam mereka dah jumpa sesuatu.
- Kenapa? - Mereka dah jumpa seorang budak!
Ketepi!
Jangan biarkan mereka ganggu!
Mana budaknya?
- Budak perempuan? - Ya, dia masih hidup.
Ayah Su-rin, cepat!
Awak pergi pastikan.
Su-rin!
Didalam gua, ada telur yang bersinar didalam air...
Itu adalah...
...goblin si pemakan masa menurut cerita dari atuk Tae-sik.
Ia hanya muncul semasa bulan mengambang.
Sung-min yang pergi ambil...
...dan kami semua keluar.
Tetapi saya kehilangan pin rambut yang mak saya berikan...
Kejap, jadi...
Awak tak dengar apa-apa bunyi?
Jeritan atau apa-apa yang hampir sama?
Tak, mereka cuma hilang begitu saja.
Tapi telur tu dah pecah.
Dan pecahan tu berbentuk bulat.
Su-rin.
Kenapa awak selalu cakap perkara pelik-pelik?
Hei.
Dah berapa banyak kali?
Mula-mula awak kata disini, kemudian disana pulak...
Awak tak ingat, ke? Baru saja beberapa hari.
Awak tipu tentang gua tu?
- Awak tak boleh tipu kami! - Okey.
Semua bertenang.
Saya faham maksud awak.
Kalau awak marah dia, nanti dia jadi lupa.
Macam mana kami nak percaya dia? Di sekolah mereka panggil dia aneh.
Jaga mulut awak!
Apa masalah dengan mulut saya!
Awak tahu apa yang kami rasa?
Jangan nak tuduhlah!
Semua ni disebabkan kerja pembinaan awak!
Semua tolong bertenang.
Kita mesti cari budak yang lain!
Awak semua mahukan mereka semula, kan?
Apa?
Tuan!
- Mereka jumpa mayat. - Apa?
Apa?
Mayat?
Mayat siapa?
Jangan panik. Kita pergi periksa.
Kami sekarang dalam perbualan telefon...
...bersama Detektif Ahn yang mengetuai siasatan ini.
- Detektif Ahn? - Ya, hello.
Beritahu kami dimana awak menjumpai mayat Jae-wook.
Ditaman permainan sejauh 20KM dari kampung.
Ya, kita mesti jumpa budak tu kalau mereka ada di dalam hutan.
Betul kan.
Tiada kecederaan luaran,
Jadi kami percaya kematiannya disebakan oleh penyakit asma yang kronik.
Saya dengar ada orang mengatakan...
...syarikat kita menculik budak-budak tu...
...untuk menutup kemalangan yang disebabkan oleh pembinaan.
Mengatakan hanya Su-rin yang terselamat.
Celaka mana yang cakap tu!
Gila, dia penulis ke apa?
Dia dah datang.
Awak tahu tak?
Saya sangat lega apabila bukan awak yang mati.
Tapi bila difikirkan balik,
Saya kasihan dengan nasib Jae-Wook.
Saya pergi dulu.
Mak!
Pada jam 8 pagi tadi...
...dikediaman Yoo Jae-wook dan Park Tae-sik...
...sepasang pakaian yang dipakai oleh kanak-kanak yang hilang telah dijumpai.
Ia dipercayai ditinggalkan oleh seseorang...
...diantara jam 2 pagi hingga 5 pagi.
Kami sekarang sedang mencari saksi dan meneliti...
...rakaman CCTV dikawasan sekitar.
Sung-min...
Awak ke tu?
Su-rin...
Su-rin.
Su-rin...
Ini saya, Sung-min.
Su-rin!
Tolong...
Su-rin!
Tolong...
Su-rin.
Tolong diam sekejap.
Su-rin!
Su-rin.
Kenapa?
Tolong!
Su-rin!
Kenapa?
Ada lelaki pelik...
Apa?
Dimana?
Awak tak tahu? Okey takpe.
Bertenang.
Awak ingat pakaian dia atau apa-apa?
Dia kata, dia adalah Sung-min.
Apa?
Su-rin, apa yang awak cakap ni?
Saya tak tahu. Itulah yang dia cakap.
Kenapa berada diluar? Masuk dalam, bahaya berada diluar.
Detektif Cho, kami jumpa ni dalam hutan.
- Apa ni? - Entahlah.
Tulisan apa ni?
Ini awak punya ke?
Su-rin? Awak dengar tak?
Ya?
- Ini awak punya, ke? - Ya, saya punya.
Su-rin, ini Sung-min.
Semasa awak masuk kedalam gua,
Sesuatu yang pelik terjadi pada kami.
- Hei, sini. - Apa?
- Kenapa? - Tengok je lah.
Hebat gila.
Tak guna!
Awak nampak kan! Ia bergerak!
Ada apa didalam?
Nak saya pecahkan?
Janganlah, macam mana kalau ada sesuatu yang keluar!
Saya jagalah nanti.
Hidupan dari dalam telur akan anggap maknya apabila mereka melihat.
Okey, saya nak pecahkan!
Sedia.
Tiga!
Dua!
Saya rasa kita patut tunggu Su-rin keluar dulu?
Aduh, pecahkan jelah!
- Nanti awak ceritakan pada dia! - Betul!
Baiklah.
Apa tu?
Kosong je.
Su-rin!
Su-rin?
Hei.
Ayah!
Ayah?
- Saya boleh nampak seluar dalam. - Hei!
Ayah!
Hei, ayah saya tak bergerak.
Hei, dia bukan mak awak, kan?
Pada mulanya, memang seronok.
Kami rasakan, dunia ni milik kami.
Rasa sama macam Coke.
Hebatlah!
Sudahlah, nanti jadi gemuk!
Awak nak mati ke?
Kami boleh buat apa saja...
- Tunggu! - Apa?
Ni cermin kan?
Kenapa kita takde dalam cermin?
Kenapa eh?
Cermin pun berhenti jugak?
Kemudian kami sedar perkara yang kami tak boleh buat.
Dah berapa lama?
Adakah kita mungkin keluar bila kita besar?
Hei, Yeo Sung-min! Saya dah cakap jangan pecahkan!
Takde gunanya bergaduh tentang hal ni lagi.
Jom cuba pergi dari sini. Mungkin masa berjalan disana.
Kuat lagi!
Tak boleh lah! Saya dah cakap kan!
Su-rin, awak percayakan cerita saya tak?
Kami jumpa kesan tapak kaki seorang lelaki dewasa!
Tapak kaki menuju kesana!
Tepi!
Awak duduk didalam!
Beritahu semua orang ikut sini.
- Pakcik. - Ya?
Semua tu tipu.
Apa yang tipu?
Orang yang mengaku dia adalah Sung-min?
Semuanya.
Saya tak pernah jumpa orang.
Kenapa awak tipu?
Maafkan saya.
Bagaimana nak keluar daripada tubuh badan
Kebarangkalian bertemu dengan makhluk asing.
Mesti ada dunia lain disana.
Su-rin, kami gagal keluar daripada pulau.
Sekarang kami hanya mengembara didalam pulau.
Apa awak buat?
Saya mengira hari mulai hari ni.
- Hari? - Ya.
Saya tambah 1 hari apabila kita bangun tidur.
Untuk apa?
Saya tak tahan, sebab tak tahu berapa hari dah berlalu.
Saya bosanlah!
Awak okey?
Mana Tae-sik?
Sekejap, saya panggil dia.
Sung-min!
Jangan pergi jauh sangat.
Hei, awak buat apa?
Jae-wook sedang cari awak!
Sekejap, lepas saya habis.
Seronoklah, awak pun mesti baca jugak.
Hei, Jae-wook! Kami jumpa benda baru!
Hei!
Jae-wook!
Hei!
Yoo Jae-wook?
Kalaulah saya datang lebih awal,
...mungkin Jae-wook selamat.
Hei!
Pertama kali saya lihat Tae-sik menangis.
Saya rasa saya patut berhenti menangis...
Kita simpan ni...
...dan berikan pada mak ayah dia.
Su-rin, disini. Setiap hari adalah sama.
Hari ni hari yang ke-1974.
Takde apapun yang berubah.
Tae-sik dan saya sihat macam biasa.
Kami ada banyak masa, kami pun pergi belajar.
Lelaki mesti jadi maskulin.
Kompleks Adonis.
Ocean Kompetitif dan Ocean tiada daya saing...
Red Ocean dan Blue Ocean.
Awak memang nak hafal semua tu?
Kita mesti belajar sesuatu. Sebab kita tak pergi sekolah.
Dan bersedia untuk masa depan kami pun cari duit.
Tae-sik, dia nampak macam Su-rin, kan?
Su-rin?
Saya dah tak ingat muka dia.
Awak?
Saya takut...
...saya akan lupa semuanya pada masa lalu.
Termasuk apa yang akan terjadi pada awak.
- Dah berapa hari? - 2142 hari.
Hei, sini.
Awak masih ingat macam mana nak kira?
5 tahun 317 hari.
Kita berumur 14 tahun semasa ia berlaku.
Ia bermakna tak lama lagi kita akan berumur 20 tahun!
Orang akan kata, awak dah dewasa!
Maksudnya kita boleh balik tak lama lagi?
Sung-min!
Macam mana dengan saya?
Ada persamaan dengan sebelumnya?
Apabila saya terfikir siapa yang akan cam wajah saya...
Saya hanya fikirkan awak.
Bila awak cakap kita dah dewasa?
Kita sebenarnya dah lebih 20 tahun sekarang.
Tapi tak kira berapa lama kami menunggu, masa takkan berjalan.
Tae-sik menjadi semakin pelik.
Tapi saya masih okey.
Sebab saya percaya kami akan kembali.
Awak tahu...
...apa yang penting adalah percaya.
Awak minta saya untuk ukir muka awak.
- Ini saya? - Ya.
Apabila awak masuk kedalam sesuatu.
Masa subjektif bergerak lebih cepat.
Teori Alir Mihaly.
Seronok dapat merasa masa sedang bergerak.
Saya harap saya dapat hidup selesa macam awak.
Kita akan keluar selepas kita menjadi dewasa.
Kita dah lebih 20 tahun sekarang.
Kita dah dewasa!
Tapi 20 tahun hanya anggaran kita.
Jadi bila sepatutnya?
Beritahu saya! Jika kita dah 30 atau 40...
Kalaulah awak tak pecahkan telur tu.
Saya rasa kita akan mati disini.
Macam Jae-wook.
Saya akan kembali.
Saya boleh kembali.
Saya tak fikir macam Tae-sik.
Saya akan berjaya!
Saya boleh kembali.
Su-rin, saya akan balik.
Saya mesti.
Saya mesti berjaya.
Saya boleh. Saya boleh balik!
Tae-sik!
Bulan dah berubah! Tae-sik!
Tae-sik?
Sejak dari tu...
Saya cari dia ke merata tempat.
Tae-sik!
Dia tahu tak...
...walaupun sikit...
...bulan dah mula berubah?
Su-rin, akhirnya saya dah jumpa Tae-sik.
Saya dah tak perlu cari dia lagi,
Saya berasa sangat lega.
Mungkin takde apa yang berubah...
...pada mulanya...
Mungkin semuanya memang salah saya.
Semua dah berakhir, Su-rin.
Buku ni...
Saya dah baca.
Sung-min!
Maafkan saya.
Adakah orang lain akan percaya...
...yang saya adalah Sung-min?
Jangan risau.
Saya akan bantu awak.
Ia daripada rakaman jiran.
Dia pandu kereta keluar dari pulau.
Selepas tengok berita, dia periksa.
Maafkan saya! Saya fikir ia tak jatuh.
Saya masih belum biasa.
Tempat Mandi Awam
Saya boleh nampak Sung-min dengan rambut awak macam ni.
Mak, saya Sung-min.
Masa tiba-tiba berhenti.
Saya membesar menjadi lelaki dewasa.
Tak, mesti lebih yakin.
Ada apa-apa awak boleh tarik perhatian mereka?
Sang-chul, bila kita ditahun 3...
...kita lawan bermain Nintendo.
Dan jatuhkannya kedalam kolam belakang sekolah.
Sebenarnya Jae-wook yang buat.
Jadi kita berjanji untuk rahsiakannya.
Sehingga kita ada duit dan belikan yang baru.
Tapi kita tak buat.
Dia mungkin larikan diri. Macam saya.
Awak fikir saya bodoh?
Awak tulis ni.
Tak.
Tae-sik takkan menangis.
Saya tak pernah lihat dia menangis. Dia bukan orang yang macam tu.
Jangan mereka-reka cerita.
Hei, semua tu betul!
Saya sumpah dengan nama mak saya disyurga.
Kenapa nak sumpah dengan orang yang dah mati?
Apa?
Mereka semua mesti dah mati. Ayah saya cakap macam tu.
Sung-min tak mati!
Jangan nak bergurau tentang kawan saya.
Dikehendaki: Suspek Penculikan Pulau Hwano.
Ganjaran: 30,000
Mak saya berumur 39 tahun.
Memang tak logik kalau lebih tua dari dia.
Sung-min, jom pergi dari sini.
Masa mungkin berjalan diluar pulau.
Mesti ada sesuatu kita boleh buat.
Sung-min.
Yeo Sung-min...
Apa awak buat disini?
Kenapa awak disini? Cepat pergi sebelum awak ditangkap.
Saya akan datang pagi nanti.
Saya tak nak bersendirian.
Kenapa? Ada masalah ke?
Semua salah saya.
Saya yang pecahkan telur tu.
Dan buatkan mereka semua mati.
Adakah saya perlu hidup tanpa mereka?
Awak ambil telur tu sebab saya yang nak tahu.
Ia bukan salah awak, Sung-min.
Jangan salahkan diri sendiri.
Su-rin.
Oh Su-rin, buka pintu.
Su-rin.
Ya, sekejap!
Ayah nak pergi kerja.
Awak duduk dirumah, okey?
Ajaklah kawan kalau rasa bosan.
Apa pula ni?
Celaka...
Ada apa lagi?
Apa yang awak buat?
Kenapa anak awak cakap perkara bukan-bukan?
Apa maksud awak?
Su-rin...
...beritahu anak saya perkara pelik.
Dia kata, Sung-min dah balik.
Tetapi menjadi orang dewasa.
Begitu juga dengan Tae-sik cuma dia dah mati katanya.
Saya dah beritahu, anak saya tak sihat.
Maafkan saya.
Kali terakhir dia buat laporan palsu.
Encik.
Awak tahu tak apa orang kata?
Syarikat awak cuba rahsiakan berkenaan dengan kemalangan disebabkan letupan.
Su-rin pun tahu, tapi tak boleh cakap.
Puan, jangan mudah percaya dengan mulut orang.
Kenapa awak nak buat cerita?
Jangan pukul dia.
Celaka.
Dia tak pedulikan orang lain, sebab anak dia selamat!
Awak tahu semua laluan di pulau ni?
Ya, saya dah mengembara ke semua tempat.
Wow.
Saya dah tahu berapa umur awak.
Dengar, selepas 8 tahun, awak nampak bulan sabit.
Kemudian masa mula berjalan selepas bulan mengambang.
Ia mengambil masa yang sama daripada bulan mengambang ke bulan sabit.
Dan dari bulan sabit ke bulan mengambang.
Ini bermakna lebih kurang 15 atau 16 tahun dah berlalu.
Apapun...
...awak masih belum 30 tahun.
Kalau awak lihat Sung-min lagi dalam 10 atau 20 tahun...
...boleh awak cam muka dia?
Maksud saya, boleh awak kenal Sung-min yang dewasa?
Saya rasa saya boleh...
- ...jika saya bercakap dengan dia. - Yakah?
Sung-min yang paling lama berada disini.
Tapi awak tahu, Su-rin.
Bagi saya, saya memang faham perasaan awak.
Saya pun rindukan dia.
Tunggu sekejap!
Su-rin!
Sini!
Kenapa?
Marilah sini!
Tolong lepaskan saya!
Pakcik!
Tuan! En. Oh!
Jangan marahkan dia.
Dengar dulu apa yang dia nak cakap.
Ya, terima kasih telefon saya.
Pergi cakap dengan dia.
Hei!
Kenapa dengan awak ni?
Awak memang buat saya gila!
Kenapa selalu cakap perkara yang mengarut?
Tak guna!
Selepas mak awak mati... Saya...
Ia disebabkan awak!
Awak yang bunuh dia!
Apa!
Mari sini!
Lepaslah!
Mari!
Lepaskan saya!
Masuk!
Pakcik.
Tolong buka!
Pakcik!
Tolonglah buka.
Apa salah saya?
Saya pun tak tahu.
Pakcik! Bukalah pintu!
Budak-budak dah bangun?
Awak ni siapa?
Tingkap kelas Bunga Matahari...
Bukan Geun-ho yang pecahkan. Tapi saya.
Semua orang cakap dia.
Tapi sebenarnya saya.
Jadi awak beritahu saya untuk minta maaf pada dia.
Apa yang awak cakap ni?
Mak...
Sayalah Sung-min.
Oh ya...
Sung... Sung-min!
Su-rin beritahu saya...
...tentang apa yang berlaku.
Boleh kita berborak diluar...
...supaya awak boleh cerita dengan lebih lanjut?
Dong-soo.
Jangan, encik!
Mari sini.
Takde siapa yang percayakan saya.
Sebab saya nampak pelik.
Su-rin...
Detektif, anak saya dah hilang!
Hello? Ya, teruskan.
- Hello, awak disana? - Baik, saya akan telefon semula.
Tunggu!
Bagaimana atuk Tae-sik tahu tentang goblin?
Seseorang yang tahu tentang itu...
...mungkin percaya apa yang kita cakap.
Pada satu masa dahulu apabila kawannya lenyap...
...orang kata disebabkan oleh goblin.
Maksudnya ada telur pada masa tu?
Sung-min.
Saya rasa saya ada nampak telur lain.
Saya nampak cahaya lagi didalam air selepas saya masuk semula ke dalam gua.
Mari pergi periksa. Awak tahu jalan kesana?
Apa awak nak buat dengannya?
Macam mana kalau...
...memang ada telur lagi disana?
Saya akan pecahkan didepan semua orang!
Ayah tiri, polis dan wartawan!
Kita hentikan masa dan lenyap semasa mereka sedang merakam.
Jangan.
- Hanya tu je caranya. - Jangan!
Awak tak tahu apa-apa tentang ni.
Tapi awak cakap...
...walaupun kita pergi ke dimensi lain.
Saya tak perlu risau selagi saya bersama dengan awak.
Tapi mereka semua mati!
Su-rin...
Mari pergi dari sini.
Kita pergi ke tempat yang takde orang kenal kita.
Saya tak kisah kalau orang tak kenal saya.
Asalkan...
Asalkan awak kenal saya.
Malam agak sejuk. Awak tak apa-apa?
Saya okey. Awak?
Saya nak pakai baju tebal awak.
Su-rin, mari pergi. Sekarang!
Sung-min!
- Su-rin! - Awak tak apa-apa?
- Sung-min... - Apa yang awak buat?
Mari sini!
Sung-min!
Mari pergi dari sini.
Jom!
Sung-min!
Hei, Jin-sung.
Awak rasa siapa?
Gambar Su-rin dari arah belakang?
Tak guna, bukan tu maksud saya!
Saya tanya pendapat awak sebagai detektif.
Ia menunjukkan psikologi terhadap perempuan.
Macam tulah.
Si celaka ni mungkin seorang Pedofilia.
Tengoklah baju budak tu.
Cap jari Su-rin berada dimerata tempat.
Dan kami jumpa kesan tapak kaki yang sama semasa dirumah awak.
Kesimpulan saya...
...dia memang dah lama kenal anak awak.
Awak ada apa-apa nak beritahu saya?
Tuan...
Ini telefon Su-rin.
Saya jumpa gambar celaka tu disini.
Anak saya panggil dia Sung-min.
Dia memang betul-betul dah percaya.
Menurut penduduk kampung,
Dia percaya bahawa suspek adalah salah seorang dari mangsa.
Jadi lebih kepada Sindrom Stockholm,
Bukankah ia lebih kepada Pseudologia fantastika?
Bolehkah awak menjelaskan semua ini sebagai...
...khayalan budak perempuan yang berumur 13 tahun?
Seorang dewasa dan kanak-kanak.
- Sila berikan ID. - Ya?
Saya nak ID orang dewasa.
Nampaknya ia lebih seperti...
...suspek sudah memperdaya Su-rin...
...supaya Su-rin berfikir dia adalah seorang kawannya yang hilang.
Ayah pergi tandas.
Tak boleh beli tiket tanpa ID. Ok seterusnya!
Saya nak ajukan soalan baru.
Masyarakat lebih tertanya-tanya tentang samada Su-rin terlibat...
...dengan penculikan kawannya sejak dari mula.
Sementara itu polis meminta agar hentikan penyebaran khabar angin...
...atau membuat spekulasi dimana akan mengganggu kes itu.
Ciri-ciri suspek adalah 6 kaki tinggi dan berbadan kurus,
Memakai baju hoodie hitam, seluar coklat dan beg galas hitam.
Seluruh anggota polis di Pulau Hwano dikerah,
...bersama pasukan SWAT sebagai langkah berjaga-jaga.
Awak dah periksa didalam?
Dimana?
- Pusat bandar. - Ya, tuan.
Susah betullah.
Pusat bandar dimana ye?
- Kami turun sini. - Sini?
Terima kasih.
Sini!
Sini cepat!
Tunggu sekejap.
Hei!
Disana!
Berhenti!
Saya pergi ikut sini.
Lelaki mencurigakan telah dikesan.
Minta bantuan, kejar kearah pangkalan.
Su-rin.
Lompat.
Saya sambut awak.
Awak pergi dulu. Kita jumpa dekat gua.
Jangan sampai kena tangkap!
Su-rin! Jangan!
Su-rin!
Sini!
Kami jumpa budak perempuan.
Awak tak apa-apa? Awak cedera tak?
Pastikan dia selamat!
Kenapa kita tak jalankan ujian cap jari?
Bandingkan cap jari Sung-min dekat rumah anak yatim...
- ...dengan lelaki dewasa. - Awak ada masa untuk semua tu?
Maafkan saya.
Jangan mengarutlah.
Fikirkan dengan cara ini.
Lelaki bujang yang hidup sendirian nampak awak disuatu tempat...
...dan terdesak untuk jadi kawan awak.
Dia mesti tahu awak akan menolak.
Jadi dia mula untuk siasat tentang awak.
Dimana awak tinggal, siapa kawan awak...
Dia pun mesti dah jumpa blog awak.
Kemudian dia baca blog awak.
Culik kawan awak, Sung-min.
Dan pura-pura mengakui dia adalah Sung-min.
Jika dia kata terperangkap di dimensi lain.
Awak pasti percaya disebabkan awak banyak berimaginasi.
Itu memang tak masuk akal!
Cerita yang awak beritahu. Awak yang reka cerita.
Betul.
Saya yang adakan cerita.
Bukankah ia boleh diterima?
Sekurang-kurangnya ada lebih daripada telur dan gua?
Dengar sini, Su-rin.
Sung-min dan Tae-sik, mereka mungkin masih hidup.
Awak mesti bantu kami.
Awak tahu lokasi dia, kan?
Pergilah, saya tunggu disini.
Su-rin.
Su-rin?
Bawa semua orang.
Baik, tuan!
Awak berjalan? Larilah!
Hei, pergi cari disana.
Sung-min!
Berikan pada saya.
Awak tak perlu buat bersama saya. Saya akan buat sendiri.
Walaupun awak tak bersetuju.
Saya nak tunjukkan semua orang awak adalah Sung-min.
Saya akan beritahu mereka saya yang buat.
Saya yang culik dan bunuh mereka.
Dan juga awak tak terlibat sama.
Biarkan ia berakhir.
Kemudian?
Apa awak nak cakap apabila polis tanya siapa awak?
Saya akan pulang, saya janji.
Kita akan sebaya semula. Dan awak akan kenal saya, kan?
Apa tu? Beritahu mereka supaya berhenti!
Cepat teruskan mencari.
Sung-min!
Tunggu!
Yeo Sung-min!
Sung-min!
Saya dah fikir semasa sepanjang perjalanan.
Bagaimana kalau perkara ni tak terjadi?
Dengan awak dan kawan yang lain.
Kita mesti dah masuk sekolah menengah dan luangkan masa bersama.
Su-rin.
Tapi saya tak boleh hidup dalam keadaan begini.
Dan saya benci...
...sebab melihat keadaan sekarang yang disebabkan oleh saya.
Jangan bergerak!
Jangan bergerak.
Baiklah.
Serahkan budak tu kesini.
Su-rin. Mari sini.
Pulangkan budak tu, celaka!
Jangan tembak!
Tolong dengar apa yang dia nak cakap.
Itu semua benar. Tentang gua dan telur!
Okey, saya faham.
Jangan dekat dengan dia!
Ini Sung-min! Kawan saya!
Awak dah tertipu!
Awak semua yang salah!
Saya merayu.
Tolonglah percayakan dia.
Lepaskan dia!
Su-rin!
Tuan!
Jangan dekat.
Tuan.
Awak tak apa-apa?
Su-rin.
Sung-min...
Tunggu.
Sung-min...
Su-rin!
Kemudian saya faham...
...dia hentikan sekali lagi masa untuk selamatkan saya.
Sekejap.
Su-rin.
Jika dia benar Sung-min,
Kenapa dia hilang meninggalkan awak di pantai?
Jika dia pecahkan telur tu dan masuk ke dimensi lain...
...dia mesti ada jalan untuk buktikan dia adalah Sung-min.
Sebab dia nak saya hidup dalam kehidupan biasa.
Sebab itu dia menghilangkan diri.
Tapi kemudian...
...awak beritahu polis yang awak tolong dia kerana...
...dia mengugut awak.
Boleh awak beritahu saya kenapa awak cakap begitu?
Sila beri laluan.
Su-rin, apa hubungan awak dengan suspek?
En. Oh, ada komen?
Su-rin! Cakaplah sesuatu!
Saya dah beritahu cerita sebenar banyak kali tapi takde siapa yang nak percaya.
Aduhhh.
Aduh.
Pergi Matilah.
Mati
Haram Jadah!
Saya benci pulau ni!
Su-rin, jangan datang dekat.
Terima kasih.
Makanlah.
Hello.
Saya sebenarnya tak tahu.
Ia satu keajaiban.
Yang awak dan saya selamat.
Walaupun saya percayakan awak, takde apa yang akan berubah.
Awak faham maksud saya?
Cakap yang awak diugut.
Katakan, yang dia bunuh kawan awak. Jadi awak turut kemahuannya.
- Tapi... - Ini yang terbaik untuk awak.
Buat apa yang saya cakap.
Cerita yang awak beritahu saya...
...boleh tak kalau saya nak buat buku?
Saya nak hentikan cerita yang tak benar.
Hanya saya je yang tahu bahawa dia adalah Sung-min.
Boleh awak cetak ni dalam buku awak?
Apa yang awak tulis?
Rahsia.
Puan!
Masa Yang Lenyap
Misi sekolah tegas sangat ke?
Sekurang-kurangnya mereka ada asrama.
Apa yang seronoknya dengan asrama perempuan?
Su-rin.
Jumpa lagi.
Su-rin!
Awak nampak cantik dengan pakaian seragam.
Su-rin!
Su-rin.
Awak nampak sesiapa ke?
Jom.
Bulan Putih
Saya berjalan sambil mata tertutup.
Kegelapan yang menakutkan saya tetapi saya tak boleh buka mata.
Kemudian saya dah tak takut lagi.
Bila saya buka mata,
Dan nampak awak sedang pegang tangan saya.
Saya bermimpi tentang kita melihat bulan putih bersama.
Sarikata Oleh: Fateh_Subs Facebook: Malaysia Subbers Crew